పెరటి మామిడిచెట్టు-లే...దు.

పెరటి మామిడిచెట్టు-లే...దు. 

పచ్చటి చెట్టు తీసేస్తున్నారే ఒకరి ఓదార్పు.

మామిడాకులకి మరెక్కడికిపోవాలో మరో ఇల్లాలి వేదన.

పళ్ళు కాయలుబాగుండేవి,తీసేస్తున్నారేంటో  మరొకరివగపు. 

 శ్రావణమాసం వెళ్ళనివ్వకపోయారా? మరొకరి మాట. 

ఇలా అన్న ఈ నోళ్ళే ఒకప్పుడు చెట్టు తీసెయ్యండి,దోమలొస్తున్నాయి,చీమలొస్తున్నాయి,పాములొస్తున్నాయన్నవే! నేటికిన్నీ అవశేషాలు పూర్తిగా తొలగింపబడలేదు.  

ఇదెలా జరిగింది?  

చెట్టు తీసెయ్యమన్న మాట ఈనాటిదికాదు,దశాబ్దం పైగా ఉన్నదే. చివరికి ఇల్లాలి ఆరోగ్యానికి కూడా లింక్ పెట్టి భయపెట్టడమూ జరిగింది. కాని నేనూ ఇల్లాలూ కూడా ఏకవాక్యంగా ఖండించడం జరిగింది. ఈ మధ్య ఈ మాట కొంత ఊపుతీసుకున్నది. అబ్బాయి నాతోనే చెట్టు తీసేద్దాం అన్నాడు. ఏదో చెప్పాను,ఎందుకు తీసేద్దాం అంటే కారణాలు చెప్పలేకపోయాడు. ఆకులు రాలితే ఎత్తించుకోండని సలహా చెప్పి ఊరుకున్నా. ఆ తరవాత కొంత కాలానికి కుటుంబ సమావేశంలో మరలా చర్చకు వచ్చింది. చివరిమాటగా నేనున్నంత కాలం ఉంచండి,ఆపై మీ ఇష్టం అని వీటో చేసేసేను. 

మరోసారి చర్చకు వచ్చింది. నిరుడు కాయలేదు,ఈ సంవత్సరం కాస్తుంది,పై సంవత్సరం తీసేద్దామన్నా. అయిష్టంగానే ఊరుకున్నారు. 

కాలం గడిచింది,మొన్ననొక రోజు ఎండ మాడుస్తోంది. మధ్యాహ్న భోజనం తరవాత కునుకు తీసి లేచేటప్పటికి కరంటు పోయింది. ఎప్పుడు పోయిందని వాకబు చేస్తే మీరు పడుకున్న అరగంటకన్నారు. ఏమయిందిట అడిగితే మన ఎదురుగానే 11 కె.వి వైర్ తెగింది. కబురు చెప్పేరట,వస్తామన్నారు. వేడికి తెగి వుంటుందన్నా. కాదు వెనక పెరటిలోని పెద్ద ఉసిరి చెట్టు వేళ్ళతో సహా గాలికి లేచిపోయి, లైన్ మీద పడిందని నెమ్మదిగా చెప్పేరు. ఈ సారి మరలా కుటుంబ సమావేశంలో మన మామిడి చెట్టుకూడా ఆ రోజు ఊగింది,అదౄష్టం మన చెట్టు నిలిచింది అన్నారు. ఆపై మన చెట్టుకూడా ఇలా ప్రమాదం కొనితెస్తుందేమో, బిల్డింగుల మధ్య ఉన్నది, అని భయం పాదుకొలిపేరు. ఆపై మనచెట్టు తీసేద్దాం అన్నారు,మూకుమ్మడిగా, వీటొ చేయలేకపోయాను. అంతేకాదు. నేటికాలం వారిది,వారి ఆలోచనలు,అవసరాలు వేరు,వాటిని కాదని ఎదురు చెప్పడం మంచిదికాదనే జ్ఞానజ్యోతి వెలిగింది,దానితో  ఇష్టం లేకనే తీర్మానానికి తలొగ్గేను. అంతే నిమిషాల్లో పురమాయింపులైపోయాయి. శుక్రవారం సాయంత్రం నెట్ వైర్ దింపి పట్టుకుపోయాడు. శనివారం పొద్దుట పని ప్రారంభించారు. శనివారం ఉదయమే చెట్టు దగ్గరకు చేరి ఇలా ప్రార్ధించాను.     

 

"ఓ వృక్షరాజమా! ఇంతకాలం నీవు మాకు నీడ,ఇచ్చావు. మా శభం కోరి ఆకులిచ్చావు,కాయలిచ్చావు,పళ్ళు తిన్నాం.  నేడు నీవా 40 అడుగులపైన పెరిగావు,శాఖలతో బాగా విస్తరించావు. ఒక వేళ గాలికి జరగరానిది జరిగితే అనే భయంతో నిన్ను తీసేస్తున్నాము,మరో చోట పెంచడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను. నిన్ను కంటికి రెప్పలా కాచి చూచుకున్న ఇల్లాలు గతించింది,నేనా గత ఎనిమిదేళ్ళుగా నీ మంచి చెడ్డలు చూడలేదు,ఇక చూడలేను. నన్ను క్షమించు, అని నమస్కారం చేసి ఒకసారి మనసారా కావలించుకుని కన్నీటితో వీడ్కోలు చెప్పేను." 

ఆపై ప్రతిరోజూ పని పూర్తి ఐన తరవాత మాత్రమే చూసాను. నలభై ఏళ్ళు పెంచినచెట్టు నాలుగురోజుల్లో భూమట్టానికి చేర్చేసేరు. 

మరోసారి వృక్షరాజానికి మనఃపూర్వక నంస్కారం తెలుపుతూ శ్రద్ధాంజలి ఘటిస్తున్నాను.